Book read for February Reading (2/12)

Books I read for the month of February:

1. Why Nations  Fail

2. The End of Poverty

Book reviews - January Reading (1/12)

I read the following books for the month of January, 2016. In these short book review, I share what i understood and the key points that I think would be the lesson learnt for us in our community and country.

1. Connected: The Surprising power of our social networks by Nicholas A Christakus and James H Fowler
2. Elon Musk: Tesla, Space X and The Quest for a fantastic future by Ashlee Vance

1. The Idea of Justice by Amartya Sen

31 January, 2016

3 RWC principles for Thakali Youths

[My apology - I am posting after a long gap because i was in Nepal engaged in Earthquake relief. However that is not enough a good excuse not writing your post. Still, I will try my best to continue writing in my spare time]

Here I refer to “we” as Thakali youths. I would like to share some principle that we can follow to build our community as “think tank”, which is possible given the resource we have with us. I call the principle in short as 3 RWC, which goes as follows:

• Read Read and Read (3Rs)
• Write Write and Write (3Ws)
• Communicate Collaborate and Coordinate (3Cs)

Now is the time of survival through your intellect and hard work at individual as well as group level. Failed in this struggle for survival, we are going to be a rare endangered species and whatever we speak of or cry with clichés or arm flexing would mean nothing, since it is always better to do your homework earlier, timely and complete. I am saying this because you like it or not, we are in the verse of becoming a “rhinocerous”. Everybody like to talk of saving it but inside, “who cares!!” attitude prevails among us. After all, we may think that “I am comfortably in my nest that is more than enough”. This is a dangerous attitude; we need to clear from our psyche at the earliest.

It is therefore high time that we get our house in order and this is not going to be easy, but a hard work, you have 24 hours of time as your best resource. We got to value “24 hrs” dearly and miserly, if we want to be like “ant”, which survives any adverse situation through team work. All these responsibilities have to beared by Thakali youths, like it or not !! Period. Having shared this picture, I see there are solutions if we put it into action. Among them, let me propose 3 RWCs principle that is based on sound base of academia. This must be like “mantra” for all of us, so question comes how we can inculcate this mantra among our youths? Sure there are ways to put this principle into action.  For that, Thakali Yuva Pariwar (TYP) can play a proactive role. Apart from whatever activities TYP is engaged with, Toastmaster International  (http://www.toastmasters.org/) can be an additional activity, which can benefit our community in raising new leadership from Thakali youths, so we can do following to put 3 RWCs principle in action:

• Organize toastmaster club in Thakali Samaj Ghar through consensus
• Open library  that caters knowledge thirst and it should encourage scholarship, debate and discussion among Thakali youths
• Start internship, mentorship and Voluntership among Thakali youths
• Conduct yearly oration competition among Thakali youths

0     04 Oct, 2015

Nepal Constitution - 2072

My point of view:

In ancient time, the sovereignty of any country usually used to emanate from Kings or God Kings and therefore "religion" and "state" were closely knit. The remnant of such historical linkages were tuned to Nepalese political system till our recent memory. However, time has changed now. We suggest some our near and dear friends to think twice or thrice before we preach for a religious state !!

In the preamble of our draft constitution, it states the sovereignty of our country emanates from the power of Nepalese people of all caste, creed, religion or ideology or gender.

We need to separate "religion" and "state" since they do not go along well together. What we need to do and work hard in order to glorify any religion of what you faithfully believe, we need to empower people with "just society" then harmony will prevail and there will be no intrusion from anything you consider foreign !! Nepal is a great country with ancient heritage from where "Sana-tan" , Jain, Buddha "dharma" and even other local "shamanistic" practices matured !! We need not forget our root. Only we fear when we do not have confidence in ourselves then we talk of something "abstract". Hope we do not talk of "abstract and hypothetical" gibberish while we forget pragmatic solution for the people and by the people.

Link: http://www.parliament.gov.np/

23 July 2015

Obituary: Newar Baje

Some people seems to live their live to the fullest. This is what I have understood of Newar Baje.

 

Today, whom we all called him Newar Baje with deep respect - died at the age of 80 + years of age. His funeral preparation was simple and all eagerly waiting for his relatives and son. At this age, Newar baje was livin a healthy life with regular earning for his personal expenses. He was loved by everybody in his daiy affairs. We remember his hearty laugh and stories he had to share of his younger days, when he travelled extensively. I know - he had lots of stories to share with us. Anyway, I feel, he was like a walking books that tells lively stories of childhood, youth, travels, both happiness and suffering. 

I share my final words for him with this "Karuna" words - May his Soul rest in peace and let all remmember him as a wonderful human being !!"

Our dream: From Third World to First World

If you are born poor, it is not your mistake!

But if you die poor, it is your mistake!!

I hope, some  of you may have heard this statement.  Well for me, I heard this statement loud and clear in one of the conference. This has influenced me deeply and literally, it has been injected in my mind. I find it meaningful for what we dream of my future.

We all have dream, am I right? But today, I think I should talk like any revolutionary expecting “revolution” in our country like those in France or USA or China. Therefore, I want to be clear upfront, I would like to start by sharing current situation of our country and also a bit angry at our leaders who have brought us – “national shame”.

Before going into revolution part, let me tell you a little aboul Nepal. Our country is a land-locked country having geographical and cultural proximity with India in the south, east and west, while Tibetan plateau in the North. This is the land of great diversity in terms of geography, plants and animals, people and culture. Nature has gifted us with treasure like Himalayan range in the North. Above all our key strengths, we have young population, which is approximately 30 million. You can also call Nepal as the land of Himalaya. But more than that, we are enriched with rich culture and civilization, which has roots back to ancient time of Buddha and other great ascetics that have guided South Asian civilization. I will not go further in that direction.

But I have one question - though, we are naturally gifted, “why do we continuously fall behind as one of low income countries. I need to understand this question well because we have to always face both “told and untold” gestures of who we are and it is so painful!! We also squarely admit that we lack “competent” leadership that believes in basic understanding of fairness and justice.

Our country used to be a Kingdom before 2000. Now monarchy is abolished and we are negotiating through “ups and down” of political instability due to poor judgment and policy decisions. Therefore we Nepalese people are struggling to secure political stability and aspire for better future despite our hardship and struggle for survival thereby eradicate poverty once and for all. In this fight, we have distant dream of that day when lasting peace and prosperity will prevail in our country. Therefore, we like to emulate the success of Singapore and Republic of Korea. The realization that “This is not impossible!!” has come to me even more reading two books written based on first hand experiences of socio political struggles and smart maneuvering of the uncertainties with people’s full and active participation. In both books – the key messages is “we can progress at an accelerated rate with good education, hard work, discipline and robust leadership.”

On final note, we will definitely move toward the path of prosperity once we settle these proverbial mountains of challenges that perennially plague our motherland. We will also be a bridge between two giants – India and China which are evolving as superpower and ultimately the center of this new global political order. But how, I would like to paraphrase Lee Kuan Yew – “The future is as full of promise as it is fraught with uncertainty. The industrial society is giving way to one based on knowledge. The new divide in the world will be between those with the knowledge and those without. We must learn and be part of the knowledge based world. However, we stand a better chance of not falling if we abide by the basic principles that have helped progress: social cohesion through sharing the benefits of progress, equal opportunities for all and meritocracy, with the best men and women for the job, especially as leaders in government.”

19 April, 2015

सर्व प्रथम सम्पूर्ण युवा जगत तथा स्रदय सबलाई नया वर्ष २०७२ को शुभकामना !!

सर्व प्रथम सम्पूर्ण युवा जगत तथा स्रदय सबलाई नया वर्ष २०७२ को शुभकामना !! 

समयको रफ्तार त हर सेकेन्ड सेकेन्ड या मिलि सेकेन्डको रफ्तारमा चलाएमान हुन्छ । तसर्थ नया वर्षको अर्थ अर्थपूर्ण तब मात्र हुन्छ जब हामी समयलाई आफ्नो बसमा राख्न सक्छौ !! हो, तपाई भन्नु हुन्छ समय कसैको अधिनमा हुन सक्दैन । मेरो अर्थ समयको रफ्तारमा बग्न सक्नु भनेको समयलाई आफ्नो अधिनमा राख्नु हो ।  

यसको सटिक मर्म केवल एउटा भनाइमा खुल्न सक्छ; 

"तपाई गरिब भएर जन्म लिनु हुन्छ, त्यो तपाईको गल्ति होइन,

तर यदि तपाई गरिब भएर मर्नु हुन्छ भने, त्यो सरासर तपाई आफै स्वयमको गल्ति हो !!"

यति भन्दै सम्पूर्ण युवा जगत तथा स्रदय सबलाई फेरी सु स्वास्थ्य अनि चिरायुको कामना !! 

हाम्रो नेपालमा नेतृत्वको बुझाई?

 म १ हप्ता अगाडी सिङ्गापुर गएको थिए । भाग्यवश भनौ या अनयाशमै सिङ्गापुरमा सुप्रशिधह नेता "ली क्यून युको" अन्तिम विदाई भै ररहेको रहेछ। केहि दिन अघिमात्र वहा स्वर्गवास हुनु भएको  थियो, एस क्रममा मैले मानिएका अनि खारिएका नेताहरुले मरण पश्चात पनि जनताबाट कस्तो सम्मान पाउदो रहेछन भन्ने देख्न पाए। हुनत मैले पनि लीको बारेमा केहि जानकारी पाएको थिए तर मलाई त्यति गहन जानकारी भने थिएन । सिङ्गापुरको २ दिने बसाईमा यो कुरो राम्ररी बुझ्ने अवसर मिल्यो कि लीले सिङ्गापुरको लागि आफ्नो जिन्दगि नै तिलान्जली दिएका रहेछन । उनले आफ्नो जिन्दगि सिङ्गापुरका जनताकालागि लागि परेका रहेछन । यसै क्रममा मैले सिङ्गापुरमा ली द्वारा लिखित पुस्तक  पनिकिन्ने अवसर पाए । सो पुस्तक करिबन ८०० पेज को छ तर येति सरल भाषामा लेखिएको छ कि पुस्तक १ या २ दिनमा नै पढ्न सकिन्छ । जो कोहि सिङ्गापुरको बारेमा जान्ने इच्छा छ भने सो पुस्तक पढ्नु जरुरि छ । यो पुस्तक पढ्दा लाग्छ कि येस्ता नेता बिरलै जन्मिन्छन । मुख्य अनि जड प्रश्न पनि टड्कारो रुपमा मेरो मनाश पटल मा आएको छ । त्यो हो, हाम्रो समाजमा किन तेस्ता नेता को जन्म हुन् सकेको छैन त? यो प्रश्न गहन छ । हो मलाई थाहा छ, एसको सटिक उत्तर प्राप्त गर्नको निमित्त धेरै अध्ययन अनि अनुशन्धानको   खाचो हुन्छ तैपनि केहि सतही उत्तरको धृष्टता भने गर्न सकिन्छ !! 

केहि शब्दहरु भएपनि अघिको दैनिकीमा पोख्ने प्रयाश गरेको छु - नेत्रित्व कला हो जसको जड उसको ब्येक्तित्व, समाज, अनुशाशन, धर्म, इमान अनि जमान, विवेक अनि चैतान्यमा हुने गर्छ । यो मेरो सोच हो तर नेपाली समाज मा ब्याप्त सोच को आधारमा परिभाषित गर्न अध्येयन को जरुरि महशुश गरेको छु । कहिले कहिँ मलाई  लाग्छ - हाम्रो समाज मा अनि बिशेष राष्ट्रिय रुपमा नेतागिरी ज्यादा नेत्रित्व कम भएको होकी भन्ने लाग्छ किनंकी नेत्रित्व भन्ने जिम्मेवारीको अभिवारा हो जसमा इमान अनि जमानको भरि हुने गर्छ । हर शब्दको अर्थ हुन्छ । यसै क्रममा मैले नेतागिरि अनि पुरेताईलाई नजिक नजिक देख्छु किनकि यी दुईमा इमान अनि जमानले अनिकाल लागेको हुन्छ । त्येस कारण अहिले हामी समाजमा  नेत्रित्व भन्दा पनि नेतागिरि अनि पुरेताईको बिग बिगी छ !!

हुनत भेद खुल्न त अझै बाकी छ - फेरी जाऊ नेतागिरि अनि पुरेताईको केहि रुप बुझ्न । यी शब्द हरु हाम्रो समाज, हार्मो भाषा अनि हाम्रो संस्कारको उपज हो जो समाजमा ब्याप्त हुन्छ । भन्नु को अर्थ - यी कहिले कहिँ हाम्रो समाजको प्रतिबिम्ब हुनसक्छ । अर्थात् नेतागिरि अनि पुरेताईको रुप नै हाम्रो समाजको सक्कली हुन् सक्छ ताकी त्येहबाट अब्बल नेत्रित्वको आश गर्न अफ्ट्यारो हुन सक्छ अर्थात् हाम्रो समाज लै जसरि अरणमा सिपालुले फलाम लै खराएको हुन्छ तेसरी नै खराउन ली जस्ता सिपालुको अपरिहार्य हुन्छ । हेर्दै जौ लेख्दै जौ कहाँ सम्म पुगीन्छा - ली जस्ता समाज सुधारक अनि सिपालुको रुप के हो अनि कस्तो हुन्छ ? बुझ्नु धेरै अवास्येक छ !! किन कि अफसोच हाम्रो समाजले कोइराला जस्ता, बम देव जस्ता अनि वली जस्ता मानबहरुमा नेत्रित्वको रत्नको जिम्मेवारी सुम्पेका छन् जबकि मेरो बिचारमा वहाहरु नेतागिरि अनि पुरेताई गर्न माहिर छन् नकि  नेत्रित्व !! तर समय ले कोल्टो अवास्ये फेर्ने छ अनि ली जस्ता अब्बल नेताले स्थान अवास्ये लिने छ - त्यो हेर्न बाकी छ !!

बाकी - क्रमश: 

नेतृत्व कला (क्रमश:……)

अवस्यपनि अघिल्लो लेख पढ्नुभयो होला - नेतृत्व कला यो ज्यादै बुज्नु पर्ने विषय हो भन्दा अतिउक्ति नहोला? भनिन्छ - नेतृत्व पङ्क्ति समाजको मुली हो !!जसले हामीलाई सधै नैतिक, वौद्धिक, सैधान्तिक एबं व्येवाहरिक मार्गनिर्देशन गर्ने गर्दछ, अनि अर्को कुरो नेतृत्व  भनेको हाम्रो समाजको ऐना जस्तै हो किनकि जसरि हामीले आफ्नो अनुहार ऐनामा देख्ने गर्छौ, तेसरिनै समाजको रुप अनि रंग जो कोहि नेतृत्वमा देख्न सकिन्छ !! यो महत्वपुर्ण छ किनकी नेतृत्वले बाहिरी संसारमा हाम्रो समाजको प्रतिनिनिधि गरिरहेको हुन्छ !!यदि अब्बल दर्जाको  नेतृत्व भएको खण्डमा हाम्रो समाजको छबि उज्ज्वल हुने गर्दछ अनि विभिन्न ज्ञान कौशलको पनि प्राप्ति हुने गर्दछ तर नेतृत्व कम्जोर अनि नलाएक भएको खण्डमा समाज अस्तब्यस्त अनि बिखन्डन तिर जाने गर्दछ - यो सत्य हो !! अत: अब्बल नेतृत्व समाजको लागि बौद्धिक सम्पति हुनेगर्दछ !

अर्को पाटो नेतृत्व लाई हामी कलाको रुपमा पनि लिन सकिन्छ - यो जन्म जात आर्जित हुदैन, यो त सिक्ने बुझ्ने अनि मनन गर्ने कुरो हो, हामीले बुझ्नु अति जरुरि छ कि कुनै पनि समाजको नेतृत्व गर्न त्यो समाज अनि वातावारण बुझेको धर्तिपुत्रपुत्रीको अवास्यक पर्दछ !! हामी पराई  प्रति नेतृत्वको आश गर्दा आफ्नै खुट्टामा बन्चरो हिर्काउने काम  बाहेक अर्को हुनसक्दैन तसर्थ अहिले हामीमा यो गहिरो चेतनाको झिल्का बल्नु अवस्यक छ नत्र प्रश्न आउने गर्दछ कहिले सम्म अर्काको मुख हेरेर बस्ने?

नेतृत्वमा एस्तो शक्ति हुने गर्दछ -  यसको  रापमा हामीबीच उब्जेका सोच विचार या परिकल्पनालाई मलजल गरि मुर्तरुप दिन सक्दछ, यो कहिले सम्भव हुन्छ ? तबमात्र हुन्छ जब हामीले ति सोच विचार या परिकल्पनालाई आत्मसात गर्न सक्दछौ !! त्यो केवल सम्भव हुनेछ, नेतृत्व पङ्क्ति हाम्रै समाजबाट खारिएर आउने गर्दछ !! नत्र बहिरबाट टिपेर या टट्रांस्प्लान्त्त गरेका नेतृत्वबाट के आशा गर्न सकिन्छ र ? तर तितो सत्य - यस्तै भैराखेको छ !! तर हाम्रो समाजबाट निक्लेका नेतृत्वबाट धेरै आशा गर्न सकिन्छ - आफ्नो समाज समुदायसंग अत्मियता हुन्छ, विश्वासको बातावरण हुने गर्दछ, उनिहरुबीच सिधा संवाद हुने गर्दछ !! यी तत्वले समाजमा आत्मविश्वासको लहर आउने गर्दछ - जसको अर्थ कम्जोर अनि असमर्थहरुको लागि वैशाखी हुने गर्दछन र समस्थ जनगणका निमित्त सारथी हुनेछ ताकी दुख अनि सुख हरपल साथ हुने गर्दछन !!!

(क्रमश:……)

नेतृत्व कला

हुनत नेतृत्व सम्बन्धमा धेरै पुस्तकहरु पढ्न सकिन्छ, यस सम्बन्धमा धेरै छलफल पनि गर्न सकिन्छ I अहिले मेरो दिमागमा एउटा यक्छ्य प्रश्न टड्कारो रुपमा आइरहेको छ - नेतृत्व के हो ? म जुन वातवरणमा हुर्के, म जुन सामाजिक परिवेशबाट अघि बढे - नेतृत्वको बारेमा मेरो बुझाई साँघुरो भयो कि भन्ने अनुभूति भै रहेको छ I जब जब म नेतृत्वको बारेमा सोच्छु, चाहेर होस् या नचाहेर होस् - हाम्रो समाजमा बिधमान राजनीतिक नछ्य्त्रका पात्रहरु अघाडी पर्दछन I पहिला पहिला नेता भन्नाले केवल वाक शक्ति भएको, सारहो बोल्ने अनि ज्यादा बोल्न सक्ने व्यक्ति मात्र हुन सक्छ भन्ने भान पर्थ्यो !! य़स अर्थको बुझाईमा कहिले काहिँ नेता मानिएकाहरुको अनुशासनहिन ब्येवाराले भने मेरो बुझाईमा केहि प्रश्न जरुर आएको हो I केहि प्रश्न जस्तै नारदिय बेबहार गर्ने व्येक्ति कसरि हाम्रो समाजको नेता कहलिन्छन? अनि यी नारदिय बेबहार भएकाहरुले कसरि हाम्रो समाजलाई गलत बाटोमा दिशाबोध गरेका हुन्छन? यसबाट हामी लगाएत समस्त युवा पिढी दोधारमा परेका छन I तसर्थ मेरो प्रयाश हुनेछ - निम्न प्रश्नहरुको उत्तर खोज्नु I  

1. नेतृत्व के हो?
2. हाम्रो नेपालमा नेतृत्वको बुझाई?
3. नेतृत्वको रुप अनि किसिमहरु?
4. नेतृत्वको आधुनिक परिभाषा?

नेतृत्व के हो?

यो बुझ्नु ज्यादै आवस्यक छ I हामीले चाहेर होस् या नचाहेर, हरेक परिवार, समुदाय, समाज, झुण्ड, राज्य या देशमा नेतृत्वको आवस्यकता पर्दछ I यो नेतृत्व गुण, कला, या कौशल देश काल अनि परिस्थिति अनुरुप हुनुपर्छ I हामी नेतृत्वलाई किन महत्व दिन्छौ? किनकि नेतृत्वतहबाट हामीले आफु अनि आफ्नो समाज समुदाय या वातावारणलाई मार्गनिर्देश गर्ने सोच अनि बिचारले सिंचित हुन्छ I सामान्य भाषामा भन्नुपर्दा, यदि मूल सफा छ भने धारामा सफा पानी बग्ने गर्छ अनि सबैको घर चुलोमा सन्तोषको वातावरण हुन्छ  तर यदि मूल फोहोर भएको खण्डमा, समाजमा विभिन्न रोग ब्यथाको महामारी फैलन सक्छ अनि समाजमा बिचलन आउन सक्छ I यहि कारणले गर्दा नेतृत्वको सहि प्राज्ञीक अर्थ हामीले बुझ्नु पर्ने आवस्यक ठान्दछु I अहिले हाम्रो नेपाली समाज राजनीतिक, सामाजिक, धार्मिक हिसाबले तरल अवस्थाबाट गुज्रिरहेको छ I यो किन भयो? यसको उत्तर एतिहासिक होस् या सामाजिक अनुसन्धानबाट मात्र सटिक उत्तर प्राप्त हुनसक्छ I  तर गिदीमा गएर यसको जड राजनीतिक  या सामाजिक न्याय प्रणालीमा नै ठोक्किन जान्छ I जसको बिउ नेतृत्व कलामा नै हुन्छ - सहि बिउ रोपे सहि अन्न फल्ने हुन्छ तर यदि कमसल बिउ रोपेको खण्डमा भने बनमारा झैँ पुरा जंगल सखाप पर्न सक्छ या अनिकाल पर्न सक्छ I हुनसक्छ, अहिले हाम्रो समाजमा विभिन्न राजनीतिक पार्टीको नकाबमा जल्कुम्बी झार झैँ हाम्रो सुन्दर समाजलाई तहस नहस पर्न उद्वत छ I तर पनि हरेक विषम परिस्थितिको उपचार भने हुन्छ र यस्तै परिस्थितिमा अब्बल नेतृत्वको खाचो पर्दछ I फेरि प्रश्न आउछ - कस्तो नेतृत्व? पहिला, नेतृत्व पंति शारीरिक अनि मानसिक हिसाबले स्वस्थ्य हुनु पर्दछ किनकि जब नेता स्वयेम अस्वस्थ्य छन् अनि अल्छी केवल बोल्नमा मात्र माहिर तर कमले ज्यादै बेकम्मा छन् भने त्यस्ता व्येक्ति कहिलै पनि नेतृत्वपंतिमा हामीले पुर्याउनु हुदैन तर यदि पुरौछौ भने त्यो हाम्रै भुल बाहेक अरु केहि हुनसक्दैन !! किनकि अब्बल नेता भनेको समाजमा धेरैको निमित्त "हीरो" हुनेगर्दछ !!  

(क्रमश:……)

नेपालमा माघ ८ अगाढी हुने आम हड्ताल बन्दको तालिका

नेपालमा माघ ८ गते नयाँ संविधान आउने नेपाली जनता आशावादी छन् !! तर जति हामी आशावादी छौ, त्यति नै  निराशावादी छन्  कि कस्तो संविधान आउने हो ? चाहे जस्तो संविधान आउने हो कि होइन? तैपनि हामी सचेत हुनको लागि काठमाडौँ वर पर हुने हड्ताल बन्दको अग्रिम जानकारी हुदा धेरै अवान्छित घटनाबाट जोगिन सकिन्छ !!

हामी

अहिले नेपालको सामाजिक एवम: राजनीतिक वातावरण धमिलो छ, गर्मागर्मी छ अनि गहन छ, हामी सम्पूर्ण नेपाली जनसमुदायले यो परिस्थितिलाई विवेकशिल भएर हल नगरे कालरात्रि हाम्रो अगाढी स्पस्ट छ अनि यो परिस्थितिलाई बेवास्ता गरेर आफ्नै मात्र डम्फु बजाउने चेस्टा गर्ने हो भने हामी सारा नेपाली भूपीले भने झैँ मुर्ख साबित हुने छौ तसर्थ यो एतिहासिक मोडमा  फरक उर्जाशील "हामी" हुनु पर्ने समय टड्कारो  देखिएको  छ, अनि अहिले नेपाल आमालाई, ज्यादै गार्हो खालको प्रसव बेदना को अवस्था बाट गुज्रिनु पर्ने भएको छ!!  पहिलो हामी संपूर्ण नेपालीको भविश्य त गर्भमा नै तुइयो क्यारे, अहिलेको दोश्रो ज्यादै अफ्ट्यारोमा छ - नजन्माऊ त नेपाल आमाको स्वास्थ्य नै खलबल हुने डर, जन्माउ त अपाङ्ग जन्मिला भन्ने डर, खै कस्तो बिलखबन्दमा परियो नि हामी नेपाली !!! यस परिस्थिति ले हु बहु चित्रण गर्न फेरी भूपी ले  स्मरण गरौ, हुनसक्छ अब हामीले भूपी लाई गलत साबित गर्ने जमर्को नगरे के गर्ने त??

हामी - भूपि शेरचन

हामी जतिसुकै माथि उठौं,
जतिसुकै यताउति दगुरौं,
जतिसुकै ठुलो स्वरमा गर्जौं
तर, हामी फगत् पानीको थोपा हौं
पानीका निर्वलिया थोपा
जो सूर्यद्वारा माथि उचालिन्छौं
र बादल बन्छौं,
हावाको इशारामा यताउति दगुर्छौं
र आफूलाई गतिशील भन्ठान्छौं,
अनि एक चोटि माथि पुगेपछि
हामी आफ्नो धरतीलाई बिर्सन्छौ
र आफ्नो धरतीलाई
खोलालाई
बगरलाई उपेक्षापूर्वक
पालिएका कुकुर
झ्यालबाट गल्लीका कुकुरहरुलाई हेरेर भुलेझैँ
हामी भूक्तछौं
र आफ्नो कुकुर भुकाइलाई गर्जन भन्ठान्छौं
अनि अन्त्यमा एक दिन बर्सेर चकनाचुर हुन्छौं
र फेरि परिणत हुन्छौं पानीका थोपाहरुमा
निर्बदिया थोपाहरुमा
र कुनै इनार, खाडल वा पोखरीमा
कुहेर बिताउछौं बाँकी जीवन
टर्र...टर्र टर्टराउने घिनलाग्दा भ्यागुताहरु पालेर,
बिष नभएका साँपहरु अँगालेर
हामी जतिसुकै माथि उठौ
जतिसुकैं यताउति दगुरौं
जतिसुकै ठुलो स्वरमा गर्जौ
तर, हामी भित्र-भित्रै खोक्रा छौं
हाम्रो उठाइको कुनै महत्व छैन,
हाम्रो दगुराइको कुनै लक्ष्य छैन,
हाम्रो गर्जनको
पानीमा फालिएको अगुल्टाको 'छवाइयँ' भन्दा बढी वजन छैन ।
‌‌* * *
हामी बाहिरबाट जतिसुकै उच्च देखिए तापनि
भित्र-भित्र निरन्तर खिइँदै र घिस्सिँदै गइरहेका छौं
हाम्रो बाहिरको उचाइ झूटा हो,
भ्रम हो
अग्लो टाकुरामा उम्रिएका च्याउको उचाइभन्दा
यसको बढ्ता महत्व छैन
वा दुइटा अग्ला बाँस खुट्टामा बाँधेर हिँड्ने
भारतीय चटकेको उचाइभन्दा यसको बढी विशेषता छैन
अग्लो चुच्चे टोपी लगाई नाच्ने
सर्कसको जोकरको उचाइभन्दा यसको बढी विशेषता छैन
हामी बाहिसको उचाइमा रमेका छौ, लट्ठिएका छौं, फूलेका छौं
तर, हामीले आफ्नो आस्थाको द्वीपमा
निरन्तर खिइँदै र घिस्सिँदै गइरहेको कुरालाई भुलेका छौं
हीनतको सानो द्वीपमा पछारिएर
हामीले आफ्नो पूर्वस्मृति गुमाइसक्यौं
हामीले आफ्नो विगत उचाइलाई बिर्सिसक्यौं
हामीले मानिसको सामान्य उचाइलाई बिर्सिसक्यौं
हामीले मानिसको सामान्य उचाइलाई बिर्सिसक्यौं
त्यसैले जब कुनै सामान्य मानिस
कथामा वणिर्त 'गुलिभर' झै
आई पल्टन्छ हाम्रो आस्थाको द्वीपमा
हामी छक्क परेर उसलाई हेर्छौं
हामी उसलाई हेरेर छक्क पर्छौं
हामीलाई उसको उचाई देखेर आश्चर्य लाग्छ
हामीलाई आफ्नो पुड्काइ देखेर डर लाग्छ
र त हामी आफ्नो हीन चावनाका
सियो जत्रा स-साना हतियारहरुको उसमाथि
प्रहार गर्छौं
उसको अङ्ग-प्रत्यङ्गमा चढछौं
उफ्रन्छौं
टोक्छौं
चिमोट्छौँ
र अन्त्यमा थकित भएर तल ओर्लन्छौं
शान्त हुन्छौं
समर्पित हुन्छौं
र कुनै ठूलो चट्टानमाथि उर्लेर समुद्रको छालले
तर ओर्लेर त्यसको पाउ पखाले झैँ
हामी पुज्न थाल्दछौं त्यो साधरण मानवलाई
महान् भनेर
हामी बाहिरबाट जतिसुकै उच्च देखिए तापनि
भित्र-भित्रै निरन्तर खिइँदै गइरहेका छौं
हामी 'लिलिपुट' का मानव हौं।
हामी लघूमानव हौं ।
‌‌* * *
हामी आफूखुशी कहिल्यै मिल्न नसक्ने
कसैले मिलाइदिनुपर्ने,
हामी आफुखुशी कहिल्यै छुट्टिन नसक्ने
कसैले छुट्टायाई दिनुपर्ने,
हामी आफू खुसी कहिल्यै अगाडि बढ्न नसक्ने
कसैले पछाडिबाट हिर्काउनुपर्ने, हिँडाउनुपर्ने
हामी रङ्ग-रोगन छुटेका,
टुटेका, फुटेका
पुरानो क्यारमबोर्डका गोटि हौं
एउटा मानोरञ्जक खेलका सामाग्री,
एउटा खेलाडीमाथि आश्रित,
आफ्नो गति हराएका
एउटा 'स्ट्राइकर' द्वारा सञ्चालित
हो, हामी मानिस कम र बढ्ता गोटी हौं ।
‌‌* * *
हामी वीर छौं
तर बुद्धू छौं
हामी बुद्धू छौं
र त हामी वीर छौं
हामी बुद्धू नभइकन वीर कहिल्यै हुन सकेनौं
हामी महाभारतको कथामा वर्णित एकलव्य हौं
प्रत्येक पिँढीको द्रोणाचार्यले हामीलाई उपेक्षा गर्छ
इन्कार गर्छ मान्न हाम्रो योग्यतालाई,
शक्तिलाई,
र अस्तित्वलाई
तर, हामी तिनै द्रोणाचायैको मूर्ति बनाउँछौं
आफ्नो झुप्रो अगाडि,
त्यसलाई पुज्छौ
ढोग्छौं
निरन्तर धनुर्विद्याको अभ्यास गर्छौं
र द्रोणचार्यका अन्य कुलीन
चेलाहरुभन्दा बढी कुशलता प्राप्त गर्छौं
तर, हाम्रो कुशलतादेखि आर्श्चर्यचकित
र भयभीत भई
प्रत्येक पिंढीमा द्रोणाचार्य हामीकहाँ आउँछ
र गुरु-दक्षिणा माग्छ
र हामी सहर्ष उसको इशारामा
आफ्नो बुढी औंला काटेर उसलाई भेटी दिन्छौं,
आफ्नो अस्तित्व मेटेर उसलाई समर्पित गछौं
र मक्ख पछौं आफ्नो गुरुभक्तिमाथि
आफ्नो आत्मशक्तिमाथि
त्यसैले हामी वीर त छौं
तर, बुद्वू छौं
हामी बुद्वू छौ
र त हामी वीर छौं
हामी बुद्वू नभइकन वीर कहिल्यै हुन सकेनौं
हामी कसैको मूर्ति स्थापना नगरीकन
वीर कहिल्यै हुन सकेनौं
‌‌* * *
हामी पाइतला हौं
केवल पाइतला
र फगत पाइतला
पाइतलाः जसको भरमा शरीर उभिन्छ
पाइतलाः जसको आधारमा शरीर हिँडछ
पाइतलाः तर जो भन्ठान्छ कि
शरीरले कृपा गरेर उसलाई पालिरहेछ
दया गरेर उसलाई सँग-सँगै हिँडाइरहेछ
मक्ख पर्छ शरीरको महान्तामाथि
र सधैँ सम्पूर्ण शरीरको भार सहन्छ
सधै शरीरको सबभन्दा तल रहन्छ
कहिल्यै शिर उचालेर माथि हेर्दैन
सधैँ-सधैँ नतमस्तक रहन्छ
हामी पाइतला हौ
हामी दौडमा प्रथम हुन्छौं
र हाम्रो निधारले टीका थाप्छ,
हामी दौडमा प्रथम हुन्छौं
र हाम्रो घाँटीले माला लाउँछ
हामी दौडमा प्रथम हुन्छौं
हाम्रो छातिले तक्मा टाँस्छ
हाम्रो टिका थाप्ने निधार अर्कै छ
हाम्रो माला लगाउने निधार अर्कै छ।
हाम्रो ताक्मा टाँस्ने छाती अर्कै छ,
हामी त फगत कसैको इसारामा
टेक्ने, हिँडने र दगुर्ने पाइतला हौं
केवल पाइतला
र फगत पाइतला ।
‌‌* * *
हामी केही पनि होइनौं
र शायद त्यसैले केही हौं कि!
हामी कतै पनि, केही पनि छैनौं
र शायद त्यसैले कतै, केही छौं कि!
हामी बाँचिरहेका छैनौं
तर शायद त्यसैले पो बाँचेका छौं कि!
त्यसैले आओ ए शून्य पूजकहरु!
हामी सब मिलेर ढोगौं यो रिक्ततालाई
हाम्रो सब मिलेर ढोगौं यो रिक्ततालाई
हाम्रो अस्तित्वको यो देवतालाई।
(२०१७-रूपरेखा)

मैत्रीज्ञान

धर्म संघ

बोधि श्रवण गुरु संघाय

नमो मैत्री सर्व धर्म संघाय
1. महामैत्री मार्ग गुरु, गुरुमार्ग र भगवान मार्गको अनुसरण गरि विस्मृत भाव लिई अवगमन गर्ने समस्त संघ मित्रता धर्म प्रेमी अनुयायीहरुलाई मैत्री मंगल गर्दै, वर्तमान यस गुरुक्षणको स्मृति सँगै सन्तापित सबै आत्माहरुले महा मैत्री धर्मको मार्गमा शितलताको बोध गरुन । धर्म मात्र एक तत्व हो, जसको धरातलमा टेकेर परात्मासँग साक्षत हुने अवसर पाउँदछ ।

2. एवं भाव रहित दिशाहिन बाँया समान भौतारी रहेको आत्माहरुले महा मैत्रीको मंगलनाद श्रवण गरी यथा सिघ्र बन्धन मुक्त होउन् ।

3. प्यासको अत्यान्तिक अनुरुप पानीको मोल भए झै दया, करुणा, अहिंसा, श्रद्धा, आस्था भक्ति, विस्वास र मार्ग प्रतिको अटल मानव जिवनमा धर्मको मोल हुने गर्दछ ।

4. धर्ममा प्रवेश हुनु भनेको मुक्ति र मोक्षको मार्गमा लिन हुनु हो ।

5. जुन मार्गमा मुक्ति र मोक्ष रुपि तत्व हुदैन, सत्यधर्ममा त्यसलाई कहिले पनि मार्ग भनी स्वीकार्न सकिदैन एवं धर्म खण्डित संस्कृतिमा नभएर आत्मा र परात्मा बिचको सेतु मैत्री ज्ञानको परिपूर्णतामा उपलब्ध हुँदछ ।

6. मनुस्यले मैत्रीज्ञानबाट टाढा रहि जस्तो सुकै अभ्यास गरे पनि सत्य तत्वको प्राप्ती असम्भव छ । 

7. क्षणिक संसारमा लाभ भएको देखिएता पनि अन्ततः सबै व्यर्थ ठहरिनेछ । 

8. असंख्य प्राणिहरुको जीवनचक्र र अवगमन समस्त लोकहरुको व्यवस्था एवं आत्मा,
अनात्मा र परात्मा बिचको अखण्डता हो ।

9. धर्म सूर्य उदाउनु र अस्ताउनु, आकाशमा जुन तारा चम्कनु, प्रकृतिमा फुल फुल्नु हो ।

10. धर्म अन्ततः अघोर दुःख स्वप्नबाट विऊझिएर वास्तविकतामा आफूलाई सकुशल पाएझै यस अनित्य संसारको क्षण भंगुरता बोध गर्नु हो ।

11. धर्म कुसल विचार र बुद्धिमता भएको मनुस्यले के गुण छ ? धर्ममा वस्तु धर्मले के गर्छ ? भनी प्रश्न गर्नु भन्दा संसारिक वस्तुको वास्ना र बन्धनहरुले मनुस्य आफुलाई के दिएको छ भन्ने प्रश्नको खोज किन गर्दैन?

12. मनुस्य आफूले अनुसरण गरेको मार्गले मुक्ति र मोक्ष रुपी तत्व समेटेको छ वा छैन भन्ने विषय मनुस्यको आफ्नो नितान्त ब्यक्तिगत अन्तर् खोज हो ।

13. गुरुले धर्म पुरा गर्छ । लोकलाई मार्ग दिएर, तर मार्गमा यात्रा मनुस्य स्वयंमले गर्नु पर्दछ ।

14. गुरुबाट मार्ग दृष्टि भईरहँदा मार्गमा यात्रा गर्ने आत्माहरुले संचित गरेको पुण्य र अन्यकर्म अनुरुप पाउनु पर्ने तत्व र भोग्नु पर्ने सत्य सुनिश्चित हुने गर्दछ ।

15. मार्गमा विविध दुमाफहरु आउनु भनेको स्वभाविक भएता पनि तात्विक विषय अन्तत गुरु मार्ग प्रतिको श्रद्धा र विश्वास हो ।

16. होस रहिरहोस् धर्म तत्वको अनमोल रत्नहरुले भरिपूर्ण यस महा मैत्री मार्ग सर्वज्ञानको महा वोधले पूर्ण छ ।

17. तथापी मनुस्यहरुले रित्तो शब्दको भण्डारण गर्नु पूर्व आफ्नो जिवनमा प्रयोग वा गुरुमार्गको अनुसरण गरे सिघ्रनै मार्ग तत्वको वोध हुनेछ ।

18. धर्तिमा टेकेर आकाशको आशनमा अडिनु मनुस्य चोलामा रहेर पनि मैत्री तत्वको वोध सँगै परात्माको विशद स्वरुपको दर्शन पाउनु आफुलगायत समस्त लोकको रहस्य वोध हुनु, चित्तको असंख्य भाव सागरहरुबाट पानीसरह वास्विभुत भई खुला आकाशमा मुक्त हुनु हो ।

19. सर्व धर्म र गुरु ज्ञान भन्दा उच्च गुणका तत्वहरुलाई प्रदान गरी विश्वभर पूर्वि भ्रमित अस्तित्व लोप गराउने योग्यतालाईनै मैत्री धर्म भनेको हो । तथानुसार सर्व धर्मको पूर्वी अस्तित्व सबै मैत्री धर्मको मार्गमानै ससिम हुन्छ ।

20. मैत्रीय मार्ग मनुस्यले जीवनको अन्तिम क्षणसम्म धर्मको सत्य अभ्यास गरे मात्र धर्म लाभ गर्दछ ।
Maitrīya mārga manusyalē jīvanakō antim kṣaṇ sam'ma dharmakō satya abhyās garē mātra Dharma lābh gardacha.

21. यस मैत्री सन्देशका साथ सम्पूर्ण विश्व मानव भित्रको क्लेशलाई मुक्त गर्न मैत्रीय ११ (एघार) वटा शीलहरु दिइरहेको छु ।

१) नाम, रुप, वर्ण, वर्ग, आस्था, समुदाय, शक्ति, पद्, योग्यता आदिको आधारमा भेदभाव कहिल्यै नगर्नु तथा भौतिक, आध्यात्मिक भन्ने मतभेदहरु त्याग्नु ।

२) शाश्वत धर्म, मार्ग र गुरुको पहिचान गरि सर्व धर्म र आस्थाको सम्मान गर्नु ।

३) असत्य, आरोप, प्रत्यारोप, अवमुल्यन तथा अस्तित्वहिन वचन गरेर भ्रम फैलाउनु त्याग्नु ।

४) भेदभाव तथा मतभेदको सिमांकन गर्ने दर्शन वा बाटोलाई त्यागी सत्य मार्ग अपनाउनु ।

५) जीवन रहुन्जेल सत्य गुरुमार्गको अनुसरण गरी पाप कर्महरु त्यागी गुरु तत्वको समागममा सदा लीन रहनु ।

६) आफूले प्राप्ती नगरेको तत्वलाई शब्दजालको व्याख्याले सिद्ध गर्न नखोज्नु तथा भ्रममा रहेर अरुलाई भ्रमित नपार्नु ।

७) प्राणी हत्या, हिंसा जस्ता दानवीय आचरण त्यागी सम्यक आहार गर्नु ।

८) राष्ट्रिय पहिचानको आधारमा मानिस वा राष्ट्र प्रति संकीर्ण सोच नराख्नु ।

९) सत्य गुरु मार्गको अनुशरण गर्दै आफु लगायत विश्वलाई लाभान्वित गर्ने कर्म गर्नु ।

१०) सत्यलाई उपलब्ध भई गुरु मार्ग रुपलिई समस्त जगत प्राणीको निमित्त तत्व प्राप्त गर्नु ।

११) चित्तको उच्चतम र गहनतम अवस्थामा रहेर अनेकौं शीलहरुको आत्मा वोध गरी सम्पूर्ण बन्धनबाट मुक्त हुनु ।

22. यो मैत्रिय ११(एघार) वटा शीलहरु सँगै सबै संघहरुले आत्मसाथ गरी आफू लगायत समस्त प्राणीहरुको उद्धार गर्नु यस सत्य मार्ग ज्ञानलाई साराले वोध गरुन् ।

23. संसारिक वस्तु नाम, यश, कीर्तिको पछि अहंकार वश नरुमल्लिएर सदा आत्मामा मैत्री भाव राख्दै, परात्माको स्मृतिमा त्वष्ट रहि रहनु हो ।

24. लोकमा सत्य धर्मलाई पुनः अनुष्ठान गर्न युगौंको अन्तरालमा गुरु मार्गको अवतरण भएको छ ।

25. यस स्वर्णिम क्षणको वोध प्राणी एवं वनस्पतिले गरेझै दिन मनुष्यहरुले पनि क्लेश रहित हुँदै यस महा मैत्री मार्गमा यथासय धर्म लाभ गरुन् ।

सर्व मैत्री मंगलम् ।।
अस्तु तथास्तु ।।।

मिति: २०७० फाल्गुण १० गते ।
लमजुङ्ग खुदी- १

Source: http://maitriya.info/ne/news/170

In other's shoes

In moment of silence, sometime wonder “who we are”, “where we come from”, “what we do”, “what we believe” ? I told one of my colleague some days back, "These days I am interested to understand more about ethics”. Immediately, he suggested, “what about writing on ethics?” I thought for a while and finally, I said “Yes, why not!!” Instead, I am here with a short write up on empathy, since ethics is a bit weighty discourse about moral philosophy

 So, “What is empathy?”

The word EMPATHY simply means, “The feeling that you understand and share another person’s experience and emotions”. In short, “it is the ability to understand someone else’s feelings.”

Now, let us ask ourselves even further, “Are we empathic towards other beings in our daily lives?”

I am asking this question to oneself because being empathic to others is the key to compassionate and ethical behavior in us. Now let us dissect this word “empathy” a bit more.  There are three main kinds of “empathy”, each involving distinct sets of our brain circuits.

Cognitive empathy: This is about understanding how other people see the world and how they think about it, and understanding their perspectives and mental models. This helps us in figuring out what would be the best ways to understand other fellow beings. E.g.  This fits well in a diverse environment with people from different background.

Emotional empathy: This is a brain-to-brain linkage that allows "chemistry" in our connections with other’s inner experience and emotion. E.g. when we see an old lady struggling to walk up the stair, we like to help her.

Empathic concern: Unlike the first and second kinds of empathy, this third variety of empathy is based on the ancient mammalian instinct for caring and for parenting. This naturally leads to and demand empathic action. E.g. Now there is an Ebola outbreak in West Africa, international communities are helping those countries in the ground to deal with this serious public health problem.

In summary – we can make this world a better place through empathic action, which is the key for compassionate and ethical behavior in and around community. I know, this is what we do, but we can do more and share happiness magnifying our cognitive and emotional empathy through our education now. 

An Open Letter to ESAMATA

To,
Esamata


I follow your news and opinion write ups daily. I am thrilled to read more of debates on socio political landscape of Nepal. I strongly believe that Esamata is moving in the right direction. However, my curiosity and concern, is there a room for an article on Bhupi's significance that speaks of socio political issues that plague our community? Love to read an article that can bring out discussion among readers what Bhupi, a great poet from Nepal that represents the heart and mind of oppressed and discriminated has to offer even now.

तमू  ल्होछारको शुभकामना !!

Best, Thasang Samajik Sanjal

http://thasangsamajiksanjal.blogspot.kr/

नेपालीमा लेख्ने प्रयाश

के लेख्ने सोच्दै छु !! हुनत, यो ब्लगको उद्देस्य भनेको थकाली युवाहरुलाई केहि भएपनि ज्ञान गुणका   खुराक  पस्किनु हो, तर फेरी भन्छु, केहि दिन भयो लेख्न गारो भै रहेको छ, जे होस् केहि त लेख्नु पर्यो, हुनत म थकालीको छोरो हु, थकालीमा लेख्ने अनि  स्फूर्त तरिकाले  बोल्ने ठुलो इच्छा छ, अफसोच मलाई १ या २ वटा थकाली शब्दहरु बाहेक ज्यादा बोल्न आउदैन - किन त ? प्रश्न  गहण  छ, यो कुरा बुझ्न हाम्रो सामाजिक, राजनितिक चेतना अनि अन्य धरातलको गहिरो अध्य्यनको तड़्कारो खाँचो छ, तसर्थ अहिले म यसको उत्तर दिने ध्रिस्टता गर्दिन बरु स्वअध्य्यनको प्रयाश गर्ने छू, अर्को महत्वपूर्ण पाटो भनेको हाम्रो थकाली भाषाको आफ्नै लिपि पनि त छैन !! जसले गर्दा हाम्रो समाजका महत्वपूर्ण इतिहास, साहित्य, कथा अनि अन्य बिधाहरुको आफ्नै लीपीमा लिपिबध्व गर्न असमर्थ छौ, यो बास्तवीक सत्य हो, हुनत मैले हाम्रो थकाली भाषा सिक्न र बोल्न त धेरै प्रयास गरेको हुँ तर हाम्रो सामाजिक अनि एजुकेशनको परिबेश नै फरक, कहाँ पढ्न पाउनु स्कुलमा थकाली भाषा !! हिजो मलाई एउटा बिदेशीले सोध्नु भयो, "तपाई कतीवटा  भाषाहरु बोल्नु हुन्छ", निस्फिक्री मैले भने "थकाली, नेपाली, हिंदी आनी अंग्रेजी " तर मलाई थाहा थियो "म आफ्नो मातृ भाषा  बोल्न अनी लेख्न असमर्थ छु भनेर ", एस्तै परिस्थितिबाट हामी सब थकाली युवाहरु  गुज्रेका छौ, तसर्थ  प्रश्न अहम: छ,  दूरगामी पनि,

हुनत, थकाली समाज अनि भद्र भलादमीहरुले यसको मह्सुश नगरेका भने होइनन !! प्रयाश गरेका छन जस्तै बार्षिक रुपमा खांगलो पत्रिका अनि शब्द कोषहरु पनी प्रकाशनमा छन, यसको बाबजुत, सत्य के हो भने, हाम्रो भाषा लोपोन्मुख छ र यो अति लोपोन्मुख भाषा मध्येमा एक पर्दछ,  यो ठूलो दुर्भाग्य हो, किनकी हरेक भाषा अनि सांस्कृतिक सम्पदा हरु राष्ट्रको सम्पति हुन,  हुनत अहिले नेपालमा भाषिक आन्दोलन ब्याप्त छ तरपनि म के ठान्छु भने यसको कारण त हामी नै हौ, हो यस्मा राज्यसत्ता पनि जिम्बेवार छन्, तर हामी स्वयम: अन्तरिक रुपमा कम्जोर भएपछी जरुर बह्य आक्रमण जरुर हुन्छ, र कटु भन्नु  पर्दा सत्य यहि हो, यो कुरा जो आत्मा साथ गरेर हामी अन्तरिक सुधिकरणमा लाग्नु पर्छ, "घर पहिला ठिक भए पछि बाहिरपनि बलियो अनि सशक्त रुपले अघाडी बढ्न सकिन्छ", अन्यथा "अर्काको शरीरमा जुम्रा हिडेको देख्ने, अनि आफ्नोमा भैसी कुदेको नदेख्ने मुर्ख" सरह प्रमाणित हुनेछौ, तसर्थ हामीले येजुकेसन अनि अनुसन्धानको पाटोलाई मजबुत बनाउनु अनिवार्य छ अनि युवाहरुलाई सहि मार्गनिर्देशन गर्न सक्नु पर्छ, किनकि युवा नै हाम्रो भविस्य हुन् भन्ने कुरोमा दुइमत नहोला,

पुष १०, २०७१ 

A lady with "Crooked" Nose

It is said that the best way to vent your anger or frustration is to involve yourself in positive initiative, so anger or frustration is used as energy for action rather than for destructive nature of involvement, which you later regret and it is too late to take the right track for your future. You know, I can share a simile, for example an airplane if the pilot makes a mistake of let us say 1 degree calibration in the compass, the airplane will fly far far away from the final destination and perhaps have to face a disaster. We do not want that, so the best way to deal with any problem is to act now and be aggressive in what you do.

This is one of my exercises, for few days I am angry with one imaginary lady for her subtle discriminatory behavior. I know, I can there and then act and litigate her. But, I want to wait and watch and do this social experiment to ventilate your anger here in this writing.

I think, John Steinbeck who wrote masterpiece like East of Eden once told in his interview that writers are able to dissect attitude, character or an incident to his liking, so is true here. I am going to dissect a lady not out of anti feminist thoughts or anything of so. For your information, I do have great respect for women of great courage and honor.

Today, it is out of these thoughts that I wanted to write a short story on this “imaginary” person out of a burst of “weird feeling” that took over me. It is a kind of “nauseating!!” I am borrowing Sarte’s word here. I thought, I would throw up, but to calm myself from this situation - I need to write, all the feelings and thinking are popping like “pop corn” in a hot pan. So, writing is the only medicament for this strange urge. So let me start with this lady, whom I have started to hate out of her constant irritation.

Usually, anybody with “deformed” nose are said to be of wicked nature. I do not know whether this is true? Somewhere, now – I feel that this is must be partly true!! Yes, she has deformed nose that must have been deformed because of surgery that went terribly wrong!! This is what I think and this must be partly true most of the time and I do not care. And she is damn bitchy!! The only thing is whenever I see her I am disgusted with her deformed “flat” nose. She always comes to office like a cat – self aware as if “I am a beautiful humanoid pussy cat.” To be precise– a “pussy” cat, yes again. Partly, this cutie is pampered in a sophisticated way that only a sophisticated “he – cat” could fathom her complex “city girl” character.  This could be one area where every “he – man” could falter since she is so unpredictable like any stray dog.

This cutie has crossed her age that I can’t call her a young and beautiful anymore. To be a bit soft on her – let me say, “She is a paradoxically soft woman” Only soft in her feminine skin, not her character. This cutie has special love for anything that is a bit girlish – color, chattering, facial grimaces!! But, unfortunately for her, she is nearing her late 50s.

Finally, this “nosy” woman always hunts for “a prey of the day” early in the morning through her cunning eye. Yes you are right – it has to be man (not woman) for sure. Somebody who she considers to be lame or whom she can manipulate will be her prey. So be aware next time of her and by the way, have you come across such a person?

21 Dec, 2014

Smile More and be healthy !!

How do you like this video with Orangutan dancing? This is great, isn’t it? I could feel and see smiles in your face. We know that “a good-natured smile can work wonders and bring miracles.”   When I see smile in your face, I feel happy and positive energy flow in you surrounding as well.

I have always felt, I am not able to smile whole heartedly most of the time. So, sometime, those who don’t know me well used to ask me politely – “Anything wrong with you?” and I used to feel disgusted. This is one aspect of my personality that I have always felt I need to improve.  Therefore, I would like to write about smile and share some basic questions with you all. 

• how  do you understand “smile”? 
• why do we smile and why does it show up in our face?
• what  are the benefits of smile? 

First, smile is “a facial expression in which the eyes brighten and the corners of the mouth curve slightly upward and which expresses especially amusement, pleasure or approval.”

Second, it is said that smile is the outcome of complex interplay of facial muscles. These facial muscles are also called “emotive muscles” that relates to your emotion that goes inside your brain in response to some stimuli e.g. happiness or funny act.

Third, smile has lots & lots of benefit

1. Smile is contagious and creates flow of positive energy in the environment 
2. Smile does not cost money, so you can smile anywhere and wherever you like!! 
3. Smile brings goodness and happiness  in the family and community so helps in improving the Quality of Life around you 

Now, we understand that smile is a product of complex interplay of external environment, your “thinking brain” and your “emotive muscles” in your face. “Smile is priceless” and it is always good to share with others. The more we share, the more precious and shiny it becomes!! Simply saying, “A smile is a curve that sets everything straight.”

Sajha Sawal Episode 369: Corruption Control - Lal Babu Pandit, Minister and Bhagawan Koirala, Surgeon

How Adam Smith Can Change Your Life